۱۱

دی

آهنگ بی‌کلام

فکر می‌کند فقط آهنگی حرام است که مشتمل بر کلام (اشعار) باشد. در حالی‌که گوش دادن به هر آهنگى که مطرب و لهوى و مناسب مجالس گناه و خوشگذرانى است، جایز نیست؛ هر چند آهنگ بی‌کلام باشد.

صدق غنا متوقف بر داشتن کلام نیست. غناء می‌تواند با کلام باشد و می‌تواند بدون کلام باشد؛ یعنی همین شخصی که آواز می‌خواند، گاهی طبق این آواز شعری را می‌خواند و گاهی هم فقط زمزمه می‌کند، بدون اینکه کلامی با آن همراه باشد. رساله آموزشی ج۲ ص۳۹۸

دیدگاهتان را بیان کنید!