فقه و زندگی

احادیث، آداب و احکام اصناف و مشاغل از دیدگاه مراجع

فقه و زندگی

احادیث، آداب و احکام اصناف و مشاغل از دیدگاه مراجع

فقه و زندگی
برگزیده

۱۴ مطلب با موضوع «کسب و کار» ثبت شده است

کارش میوه فروشی است و ابزار کارش ترازو، همیشه سعی‌اش بر این است که کمی سنگین‌تر بکشد تا خیالش راحت شود از اینکه به مشتری کم نداده است و این از مستحبات کسب و تجارت، در دین ما می‌باشد.

بعضی‌ها وقتی برای خود وزن می‌کنند، حق خود را بطور کامل می‌گیرند، امّا وقتی می‌خواهند برای دیگران وزن کنند، کم می‌گذارند. این عمل، عمل حرامی  است و در قرآن هم، مورد مذمت قرار گرفته است.

باید بدانیم که کم‌فروشی فقط با ترازو نیست، هر چه حق مردم باشد و داده نشود یعنی کم‌فروشی. آن چیز ممکن است جنسی باشد که به دیگری می‌فروشد یا کاری باشد که برای فردی انجام می‌دهد؛ حتی ممکن است بهای چیزی باشد، یا اجرت کاری.

احکام عمومی بازار ص۵۲، سوره مطففین، (۱-۶)

  • حاج آقا

همیشه در وقت نماز تابلوی "هنگام نماز، مغازه تعطیل است" را نصب می‌کرد و درِ مغازه را می‌بست!

آن روز در مغازه را نیمه باز گذاشت و پشت ویترین، به نماز ایستاد. وسط نماز بچه‌ای وارد مغازه شد و با صدای بلند گفت: «سلامٌ علیکم» مغازه‌دار وسط نماز جواب سلام بچه را داد؛ چرا که مغازه‌دار می‌دانست جواب سلام دیگران در حال نماز هم واجب است، حتی اگر سلام دهنده بچه‌ی ممیز باشد.

نکته: فقط باید طوری جواب بدهد که سلام مقدم باشد مثلاً در جواب «سلام علیکم»، نباید «عَلیکمَ السَّلام» بگوید.

توضیح المسائل مراجع، ج۱، م۱۱۳۷ ص ۶۲۲

  • حاج آقا

آدمی نیست که به دیگران ظلم کند و اگر هم سهوا از اموال و حقوق دیگران در مال یا ذمه‌ی او بیاید در اولین فرصت، مال یا حقشش را برمی‌گرداند و طلب حلالیت می‌کند، تا برای عبور از پل مرصاد مشکلی نداشته باشد؛ چرا که مولایش، امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: "مرصاد پلی است از آن بندگانے که گرفتار مظالم هستند، نمی‌توانند بگذرند."

 سایت ویکی فقه؛ نورالثقلین، ج ٥، ص٥٧٣

  • حاج آقا

وقتی مشتری پایش را به مغازه می‌گذارد، شروع می‌کند به تعریف و تمجید کردن اجناس مغازه‌اش، حتی زیاد هم قسم می‌خورد تا شاید یک جنس بیشتر بفروشد. در حالی که باید بداند کسى که قسم مى‌خورد؛ اگر حرف او راست باشد، قسم خوردن او مکروه و اگر دروغ باشد حرام و از گناهان بزرگ است. 

امام خمینی: توضیح المسائل، م۲۶۷۴. 

  • حاج آقا

برخی کارمندان دولتی در محل‌کار و در ساعت کاری در زمانی که کار خاصی برای انجام دادن وجود ندارد، به کارهای شخصی  می‌پردازند؛ مثلاً با موبایلشان بازی می‌کنند یا خانم‌ها کار بافتنی انجام می‌دهند و مانند آن. 

در حالی که اگر شخص موظف است، در وقت معینی کاری انجام دهد، حتی در وقت بیڪاری هم نباید وقت خود را صرف کارهایی که مربوط به آنجا نیست، بکند، مگر با اذن مسؤلی که شرعاً و قانوناً حق اذن دادن داشته باشد. 

استفتائات جدید آیت الله العظمی خامنه‌ای، س۸۷۶؛ 

  • حاج آقا